شينيدين كه ميگن ( امان از حرف مردم ) راستي راستي امان از حرف مردم

همه عمرمو در پشت باوري گم براي مردم زندگي كردم .ودر حسرت يك تبسم را از اونيكه همه زندگي بود رو داشتم اما آخرش چي اومد سرم جز بي وفايي و جدايي.

تنها سرمايه عمرم عشقم بود وبس اما براحتي از دست دادم تمام وجودمو. چون بي تگلم ودر سكوت سپري مي شد تمام شب و روزم .

حالا مي خوام نفرين كنم اونيكه عشقمو ازم گرفت . گوش كن ......

خدا لعنت كنه اون دستاي كه به تنها بهاز زندگي ام شبيخون زد . گويي من در فصل تهاجم زندگي مي كنم كه عشق رو در يه چشم به

همزدن به تهاجم برده اند. خدا لعت كنه اونيكه........

حالا ديگه شدم از جنس بغض" دلم خسته از سكوت " ودر فكر انتقام از فصل تهاجم. سر در گم مانده ام. مانند شهابي كه فكر افتادن در سر دارد .

هر روز به خودم ميگم مگر چه دسته گلي را به آب داده اين دلم كه اينجوري مستحق تهاجم -سكوت - وتنهايي ست.

حالا هر كسي مي تونه هواي دل منو پيش بيني كنه كه بفهمه چي اومد  سر من .

حالا ديگه مي ترسم از ارتباط وپرنده وپنجره -رود با دريا -من با من - تو با تو و ............................

سكوت شده نان شب من ولعنت مي كنم دستاي تو را كه من گرماي وجودمو رو در دست هاي تو كه به من دست ياري داده بود جستجوي مي کردم .

اما اي خدا ........ فرياد را چقدر ميشود سكوت كرد.شايد نعمت تو اي خدا به دادم برسد مي داني كه چي ميگم:

آره درسته گريه رو ميگم اين روزا در حوالي من فقط گريه پرسه مي زند.

روز و شب شده كارم گريه خواب به چشمام نمياد. فقط خدا مي داند كه چه جوري شب رو يه سحر مي رسونم . پيش تر از خروس همسايه صبح را آواز مي كنم.تا يادم نرفته بگم كه ديگه خودمو نمي دونم

كه با چه اسمي صدا كنم خودم رو فراموش كرده ام . شب روز دارم خودمو

 تكرار مي كنم شايد خودمو پيدا كنم.

خيلي وقتا ميرم بي تو -ميشينم بي تو اما نه خيالت نيز با من هست .آنهم

 كنار ساحلي - كه مثل - من تنهاي تنهاست.

 اما دريا براي من نيز تصنيف سكوت سنگ را مي نوازد.

زندگي من در محاصره -1تنهايي-2سكوت-3 تهاجم - قرار گرفته است .